وقتی حالتون بدِ فکر نکنید که تا آخر حالتون همین جور می‌مونه. بالاخره حالتون خوب می‌شه.

سلام، خوبین؟

خیلی وقته که به روز نکردم. می‌خوام از این به بعد تجربه‌های روزانه خودم رو در قالب جمله‌های کوتاه بنویسم. البته می‌دونم که دیگه به علت این تاخیر طولانی خواننده‌هامو از دست دادم، ولی باکی نیست، برای دلِ خودم می‌نویسم. کم هم می‌نویسم که هر بار که بخوام بنویسم تنبلیم نیاد. و حالا اولین تجربه:

آدم می‌تونه ناهار نخوره. من تازه 2-3 هفته‌است که این رو فهمیدم. ناهار خیلی وقت گیره و آدم رو کسل می‌کنه. تازه بدن ما هم که نچندان تحرکی داره (البته خودم رو عرض می‌فرمایم) به انقدر کالری نیاز نداره.