با اینکه تکنولوژی خیلی بده او کلی زندگی مارو سخت کرده!بعضی موقع ها یه چیزای بدرد بخوری از توش در میاد مثل همین وبلاگ.
خیلی از چیزارو نمیشه به صورت واقعی عنوان کرد، مثل اینکه:همیشه یه سری حرف پیش خودت داشته باشی و بخوای  به بقیه بگی یا نظرتو نسبت به اتفاقای اطرافت بدی یا اینکه وقتی یه چیزی خوبی پیدا می کنی (غیرفیزیکی و فیزیکی) که می بینی حیفه که بقیه ازش استفاده نکنن،وخیلی چیزای دیگه که اصلا نمی تونی تو دنیا واقعی بیانشون کنی یا اصلا جایی تو دنیای واقعی وجود نداره که حرفات و نظراتت و چیزایی که برات ارزشمند رو بیان کنی.
ولی دنیای مجازی خیلی از این جنبه ها بهتره.تو می تونی هر چیزیو که دوست داری بیان کنی و هر جوری که دوست داری می تونی باشی به دور از اون نقابایی که مجبوری (حالا چه اجباری که جامعه داره یا نه اصلا اجباری که خود آدما برای خودشون درست می کنن )بزنی.خلاصه اینکه وبلاگ نویسی چیز خوبیه و به هر گروه سنی توصیه میشه!

امیدوارم لااقل وبلاگ نویسی مثل خیلی از کارای دیگم که شروع کردم نباشه
وقتی می خواستم که وبلاگ نویسی رو شروع کنم؛ گفتم که یه فالی هم بگیریم، بد نیست.یه شعر اومد که این بیتش خیلی به دلم نشست:

طبیب عشق منم باده ده که این معجون              فراغت آورد و اندیشه خطا ببرد

سوء تفاهم نشه نه من طبیب عشقم نه این وبلاگ معجونی که حافظ گفته(حالا فردا می خوای بگی که بیا عاشق شدیم برای ما نسخه بنویس)، فقط چون دیدم که شعرش باحاله و من هم می خوام در مورد چیزهای مختلفی که برام جالبه و دوست دارم شما هم بخونید،بنویسم، گفتم اسم بلاگمو بزارم معجون

قول میدم که حداقل هفته ای یک بار "به روز "کنم(البته اونایی که منو می شناسن با قول دادن های من آشنان) اگه "به روز" نکردم بزارید رو حساب اینکه چیز جالب و بدرد خوری پیدا نکردم که ارزش اینو داشته باشه که وقتتونو بگیرم(آره جون خودم)
فقط یه نکته ای ، تورو خدا نظر بدین!
منم مثل همه آدما دوست دارم نظراتم نقد شه (آخه اگه راستشو بخواین برای همین می نویسم).پیشاپیش از اینکه وقتتونو میزارید و نظر میدین، ممنونم.